وابستگی به دیگران
راهکارش وابسته شدن به خودت است
وقتی که آن شخص بیرون را برای خود بزرگ می کنی
به آن قدرت میدهی و آن را حتی بزرگتر از خود میدانی
و همه کاره یِ خود میدانی
این یعنی از دست دادن خودت
و این یعنی ورودت به دنیای ترس ها
خیلی واضح ، مشخص ، و شفاف است که اگر اساسِ بودن خودت ، اساسِ حال خوب و اساسِ انرژی ات را شخصی بیرون از خود بدانی ، باید وارد چالش ها ، تشویش ها ، نگرانی ها و بیماری ها شوی ، چون وجودِ بی نقص خودت را رها کرده ای .من باور کردم که ما تا میتوانیم با فرد مقابل مان با عشق زندگی کنیم ، اما او را کالای خود ندانیم ، با عشق زندگی کنیم ، اما منبعش را درون خود بدانیم و این بجز با خودشناسی میسر نمی شود ، با عشق زندگی کنیم ، اما از زاویه یِ عشق به خود ، ناظر بر این عشق باشیم ، و همواره مواظب باشیم و از خود اطلاع یابیم که عشق به آن منبع ، بر عشق به طرفِ مقابلمان پیشی و سبقت نگیرد
در این گونه فُرمتِ عشق است که وابستگی بی معنا می شود ، چه آن شخص باشد و چه نباشد ، اما تو تشنه یِ عشق نیستی ، تشنه یِ محبت نیستی ، تشنه یِ تایید نیستی ، تشنه یِ تحسین نیستی ، تشنه یِ دیده شدن نیستی ، چون درگیرِ تایید و تحسین و محبتِ منبع و رابطه با خودت هستی
لازم به توضیح است که هر جا نام منبع آمد یعنی ارتباط با خود و آگاهی ار احساسات و افکار خودت در هر لحظه