اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)

PTSD مخفف Post-Traumatic Stress Disorder است که به فارسی به اختلال استرس پس از سانحه ترجمه می‌شود.


اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) یکی از اختلالات روانی است که به دنبال تجربه یک حادثه تروماتیک یا استرس‌زای شدید بروز می‌کند. این اختلال ممکن است افراد را بعد از مواجهه با رویدادهای بسیار دردناک یا خطرناک مانند جنگ، تصادف، آزار و اذیت جسمی یا جنسی، بلایای طبیعی، یا مشاهده یک حادثه مرگبار، تحت تاثیر قرار دهد.

تعریف PTSD:

PTSD یک اختلال روانی است که در آن فرد بعد از مواجهه با یک تجربه آسیب‌زا یا تهدیدآمیز، از نظر ذهنی و جسمی دچار اختلالاتی می‌شود. این اختلال ممکن است ماه‌ها یا حتی سال‌ها پس از حادثه ادامه یابد و به طور کلی با یادآوری مکرر حادثه، احساسات ترس، اضطراب، بی‌اعتمادی و اجتناب از موقعیت‌های مشابه همراه است.

علائم PTSD:

علائم PTSD معمولاً به چهار دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

  1. یادآوری‌های مکرر (Flashbacks):
    • فرد ممکن است به طور ناخواسته دوباره حادثه را تجربه کند، به طوری که احساس می‌کند در حال حاضر در همان موقعیت قرار دارد.
    • کابوس‌های شبانه مرتبط با حادثه.
  2. اجتناب و بی‌علاقگی:
    • اجتناب از مکان‌ها، افراد یا فعالیت‌هایی که یادآور حادثه‌اند.
    • بی‌علاقگی به فعالیت‌های روزمره و از دست دادن لذت از چیزهایی که قبلاً خوشایند بودند.
  3. افزایش تحریک‌پذیری و اضطراب:
    • احساس تحریک‌پذیری یا عصبانیت بی‌دلیل.
    • خواب‌های بی‌کیفیت، مشکل در تمرکز و افزایش حساسیت به خطر.
    • احساس ترس یا هراس، حتی در شرایط عادی.
  4. تفکرات منفی و تغییرات در حالت روانی:
    • احساس گناه، شرم یا بی‌ارزشی.
    • دید منفی از خود و دیگران.
    • کاهش علاقه به روابط اجتماعی و قطع ارتباط با دیگران.

درمان PTSD:

درمان PTSD می‌تواند به چند روش مختلف انجام شود:

  1. درمان شناختی-رفتاری (CBT):
    • یکی از موثرترین روش‌های درمان است که به فرد کمک می‌کند تا با تفکرات و باورهای منفی خود مواجه شود و آنها را تغییر دهد.
    • شناخت درمانی به فرد کمک می‌کند که افکار و احساسات منفی مرتبط با حادثه را شناسایی و بازسازی کند.
    • درمان مواجهه‌ای در این روش فرد به تدریج با یادآوری یا مواجهه با یادهای تروماتیک، مهارت‌های مقابله‌ای را تقویت می‌کند.
  2. درمان با استفاده از داروها:
    • داروهایی مثل ضدافسردگی‌ها (SSRIها مانند فلوکستین، سرترالین) برای کاهش علائم اضطراب و افسردگی استفاده می‌شوند.
    • داروهای ضد اضطراب و خواب‌آور نیز ممکن است تجویز شوند.
  3. درمان‌های حمایتی و گروهی:
    • جلسات مشاوره و روان‌درمانی فردی یا گروهی می‌تواند به فرد کمک کند تا احساسات خود را بیان کند و از حمایت دیگران بهره‌مند شود.
  4. درمان با استفاده از روش‌های جدید:
    • روش‌هایی مانند EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing)، که به فرد کمک می‌کند تا تجربیات تروماتیک خود را پردازش و درک کند.
    • درمان‌های مبتنی بر ذهن‌آگاهی و تکنیک‌های ریلکسیشن نیز می‌تواند مفید باشد.

درمان PTSD معمولاً نیاز به زمان و تلاش مداوم دارد، و در بسیاری از موارد، ترکیبی از درمان‌های مختلف بهترین نتیجه را خواهد داد.

اگر سوال بیشتری دارید یا نیاز به جزئیات بیشتری دارید، خوشحال می‌شوم کمک کنم.

🖊️دکتر زهرا عبدی‌خان

*کپی با ذکر منیع امکان‌پذیر می‌باشد.

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
0 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
درخواست مشاوره