ارائه مدل ساختارى پيش‌بينى تاب‌آورى براساس تيپ‌هاى شخصيتى اينياگرام با ميانجيگرى ساختار انگيزشى انطباقى در دانشجویان

هدف: این پژوهش با هدف، ارائه مدل ساختارى پيش‌بينى تاب‌آورى براساس تيپ‌هاى شخصيتى اينياگرام با ميانجيگرى ساختار انگيزشى انطباقى در دانشجویان انجام شد.

روش: روش پژوهش مقطعی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی استان تهران در سال 1398 تشکیل دادند، که از میان آنها، تعداد 400 نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. در این پژوهش از ابزارهای تاب آوری (کانر و دیویدسون، 2003)، تیپ های شخصیتی (ریسو و هادسون، 1392)، و ساختار انگیزشی (کاکس و کلینگر، 1995) استفاده شد که همگی از اعتبار و پایایی قابل قبولی برخوردار بودند. به منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS-V23 و Lisrel-V8.8 استفاده گرديد. همچنین به‌منظور پاسخگویی به فرضیه‌های پژوهش از مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد.